Za bardzo istotny aspekt w obrębie uprawy warzyw uznaje się jakość otrzymanego plonu – bez względu na to, czy uprawą tą zajmują się amatorzy dla własnych celów, czy jest ona prowadzona na sprzedaż.
Na uzyskanie pożądanego rezultatu składa się kilka elementów, np. właściwe odżywienia roślin. W wyniku nieprawidłowości dokonanych podczas nawożenia, mogą wystąpić zaburzenia fizjologiczne, co ma przełożenie na finalną jakość warzyw, możliwość długiego przechowywania, albo też na zdatność do zjedzenia.

Schorzenia fizjologiczne wynikają np. z niewłaściwej zawartości wapnia. Zbyt mała jego ilość w roślinach tylko czasem wywołana jest jego nieznaczną ilością w podłożu. Zazwyczaj związane jest to z trudnością w pobieraniu i nieprawidłowym transportem w roślinie. Jego pobranie jest ograniczone poprzez znaczne zasolenie gleby, zbyt dużą ilością komponentów pokarmowych, niewysokie pH, porażone korzenie patogenami glebowymi. Problemy we właściwym żywieniu wapniem umacniają się podczas warunków stresowych, czyli np. podczas suchej, gorącej pogody i silnych wahań temperatury powietrza.

Najczęstsze problemy fizjologiczne:

– sucha zgnilizna wierzchołkowa
To bardzo często występujące zaburzenie w uprawie pomidorów oraz papryki. Symptomy schorzenia są zauważalne w momencie, gdy silnie się one rozrastają. Blisko wierzchołka owoców uwidaczniają się niewielkie, wodniste plamki. Ich kolor zmienia się proporcjonalnie do rozwoju schorzenia na brunatny, powierzchnia z kolei ulega zmarszczeniu. Podczas wysokiego stopnie zwilgocenia owoce zaczynają gnić, co jest spowodowane ponownym zarażeniem patogenami chorobotwórczymi. Czasem symptomów nie da się zauważyć na powierzchni owoców, gdyż są one porażone od wewnątrz.

– wewnętrzne zbrunatnienie główek kapusty
Powszechnym symptomem tego schorzenia jest przybieranie barwy brązowej przez wierzchołki liści. Schorzenie może pojawić się na każdym etapie rozwoju rośliny – na początku okresu wzrostu symptomy schorzenia uwydatniają się na obwodzie tych liści, które są najmłodsze. W kolejnych etapach rozwoju pojawiają się w obrębie głąba i widać je dopiero, gdy zostanie przecięta główka. Po zbiorze nie następuje rozwój schorzenia, jednak może wystąpić sytuacja ponownego zakażenia patogenami chorobotwórczymi.

Przeciwdziałanie
Aby efektywnie przeciwdziałać pojawieniu się choroby fizjologicznej, należy właściwie odżywiać rośliny wapnem. W tym celu trzeba przeprowadzić dolistne nawożenie o wysokim stopniu wapnia. Istotny jest także termin takiego działania – jeśli chodzi o warzywa psiankowate, nawóz wapniem powinien rozpocząć się w czasie pojawiania się związków owoców. Z kolei jeśli chodzi o warzywa kapustne – nawóz musi być przeprowadzony od początku etapu zwijania główek. Dla warzyw liściowych, zaleca się wykonanie pierwszego oprysku mniej więcej 10 dni po tym, gdy wysadzona zostanie na miejsce stała uprawa.