Tytułowe rośliny w dalszym ciągu pełnią nieznaczną rolę w zestawieniu zasiewów, chociaż warto wspomnieć, że wartości te uległy zmianie w pozytywną stronę, a to dzięki dopłatom. Podczas uprawy takich roślin, trzeba mieć na uwadze ich zapotrzebowanie na mikroelementy – m.in. na bob, miedź, czy żelazo. Tam, gdzie tych składników jest niezbyt dużo, należy samodzielnie je stosować. eśli chcemy wspomóc żywieniowo taką uprawę jeden raz przy użyciu 2 głównych komponentów – dokonajmy tego w początkowej etapie pąkowania w porcji określonej ilości molibdenu i boru. Najkorzystniejsze jest stosowanie nawozów dolistnych o szerokiej zawartości i przeznaczonych do karmienia tego typu roślin. Zaleca się też wykorzystywanie tych komponentów w niedużych ilościach. okarmienie tych roślin wykonywane w 3 terminach można zacząć od fazy 6 liścia, albo wygenerowania rozety liściowej. Kolejne tego typu działanie trzeba wykonać po upływie ok. 10 dni od pierwszego. Następne dokarmianie może zostać przeprowadzone w początkowej fazie pąkowania, albo zanim rośliny zakwitną. Zanim nawóz dolistny wlejemy do opryskiwacza, musimy rozpuścić go, a oprysk przeprowadzić w porze porannej, albo wieczornej.
Użyźnianie dolistne tego typu roślin jest istotne i niezbędne na obszarach, gdzie pH gleby nie jest uregulowany. Powszechnie przyjmuje się, że dla przeważającej części mikroelementów najlepsza osiągalność z gleby jest wtedy, gdy pH sięga do poziomu 7, choć nie w każdym przypadku tak jest.
Aktywność mikroelementów w glebie oraz ich wchłanialność ściśle redukuje braki wody. W przypadku suszy gleby szczególnie zahamowana jest osiągalność dla boru, miedzi, czy też manganu.

Wpływ na lepszą pracę bakterii
Oprócz ważnych mikroskładników do otrzymania efektywnych plonów i właściwej relacji tych roślin z bakteriami brodawkowymi pochłaniającymi azot atmosferyczny, potrzebne jest zadanie roślinom mikroelementów. Mikroelementy odpowiadają za skuteczność zużycia azotu i innych mikroskładników niezbędnych w strukturze części wegetatywnych oraz generatywnych roślin. Mikroelementy pełnią istotną rolę fizjologiczną w roślinie.

Bor bierze udział w biologicznym zabiegu wiązania azotu i pobudza wytwarzanie brodawek. Uczestniczy w metabolizmie węglowodanów i oddziałuje na dojrzewanie narządów generatywnych, pełniąc istotną funkcję w zabiegu kiełkowania pyłku i wzrastania łagiewki pyłkowej.

Molibden z kolei pełni kluczową rolę we włączaniu wolnego azotu w związki chemiczne poprzez drobnoustroje symbiozy. Dodatkowo oddziałuje na zmiany fosforu i syntezowanie chlorofilu oraz witamin.

Mangan przyczynia się do zwiększenia natężenia fotosyntezy, wchłaniania azotu, przemiany związków azotu i węglowodanów, a także biosyntezy białka.

Miedź oddziałuje na powiększenie masy brodawek korzeniowych, a także sprawia, że syntezy aminokwasów odbywa się w nich szybciej.

Cynk pełni istotną funkcję w syntezie hormonów wzrostu, oddziałuje na przemianę białek, syntezę poszczególnych witamin, a także normuje przemiany fosforu w roślinie.

Na podstawie wielu przeprowadzonych w naszym kraju badań z dostarczaniem mikroelementów roślinom bobowatym, można mieć pewność tego, że taki zabieg pozytywnie oddziałuje na plonowanie. To oddziaływanie zauważalne jest głównie tam, gdzie rośliny te uprawia się na glebach, w przypadku których odczyn pH nie jest regularny.