Jeżeli gospodarze prowadzą chów ptaków odpowiednio według specjalnych schematów i zalecają się do norm obowiązujących w ramach tego typu hodowli, kłopoty z nieśnością w ich przypadku raczej nie powinny często występować. Zaprzestają one znoszenie jaj wówczas, kiedy uwarunkowania mikroklimatyczne, albo podawane jedzenie nie są zgodne z wymogami albo nie sprostają potrzebom ptaków na komponenty żywieniowe.

Karmienie kur
Aby móc cieszyć się pozytywnymi wynikami produkcyjnymi, trzeba przede wszystkim zapewnić kurom właściwe pożywienie, dopasowane do fazy odchowu, bądź nieśności. W fazie nieśności kurom potrzeba głównie paszy uwzględniającej ich wymogi co do białka ogólnego. W tym czasie istotne znaczenie ma wzbogacanie ich diety w różnorodne dodatki mineralne.

Wapń ma znaczenie
Szczególnie trzeba skoncentrować się na dostarczaniu ptakom wapnia, które podaje się w pożywieniu w formie kredy pastewnej, czy też fosforanu. Brak tego komponentu w diecie ptaków przyczyni się do aktywizacji jego zapasów z kości. Długotrwały jego niedobór w tym przypadku może spowodować osłabienie kości, jak również obniżenie jakości skorupy wapiennej pozyskiwanych jaj.

Rodzaje pasz
W przypadku wzmożonej produkcji kury w czasie nieśności karmi się pełnoporcjowymi paszami zazwyczaj w formie sypkiej. Są one bardzo dobrze skomponowane i zgodne z wymogami żywieniowymi kur. Zazwyczaj w tym okresie kurom dostarcza się 2 rodzajów pasz. Wymogi pokarmowe uzależnione są przede wszystkim od programu chowu i linii ptaków, z jakiej utworzone jest stado.

Nie przesadzajmy z ilością jedzenia
Przy zbyt dużym skoncentrowaniu energii w paszy, ptaki niekiedy otłuszczają się, a to w dużej mierze powoduje redukcję nieśności szczególnie u kur reprodukcyjnych. Z kolei za duże skoncentrowanie białka niekiedy powoduje schorzenia metaboliczne. Przy brakach komponentów żywieniowych w karmieniu, ptaki w pierwszej kolejności kompensują niedobory w porcji czerpią z komponentów z własnego organizmu. Oddziałuje to na czas użytkowania zwierząt i osłabienie formy. Dochodzi do obniżenia stopnia nieśności, otrzymywane jaja mają gorszą jakość, a wydajność produkcji zmniejsza się.

Warunki środowiskowe
Dopasowanie ich do potrzeb kur w przypadku stad towarowych oraz reprodukcyjnych objawia się w formie unormowanego zachowania parametrów, takich jak: temperatura, wilgoć, wentylacja, światło, które jest uzależnione od wieku i produkcji kur.

Temperatura
Za niska skutkuje wychłodzeniem organizmu. W wyniku tego spada odporność i rośnie zużycie mieszanki na cele bytowe. Wiąże się to z zachowaniem równej temperatury ciała. W rezultacie może wywołać to sytuację, w której ptaki nie zniosą jaj, albo zniosą ich mało.
Za wysoka z kolei powoduje przegrzanie kur i wywołuje problemy związane z układem oddechowym.

Wilgotność w kurniku
Zbyt duża wilgotność w nagrzanych czy zbyt chłodnych pomieszczeniach powoduje spadek odporności kur. Skutkuje również wzrostem wilgotności ściółki, a to wspiera rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych. Zbyt niska z kolei przy za wysokiej temperaturze skutkuje zapaleniem płuc, wysuszeniem błon śluzowych górnych dróg oddechowych, w rezultacie czego występuje niekiedy mykoplazmoza. Przesuszone powietrze powoduje też generowanie nadmiernej ilości płynów.
Najlepsza wartość tego parametru to ok. 75 proc.

Wentylacja
Ma ona za zadanie utrzymać odpowiedni przepływ powietrza w miejscu przebywania kur. Odpowiednio funkcjonująca wentylacja pozwala usunąć szkodliwe gazy, nadmierną ilość wilgoci i wprowadzić do obiektu świeże powietrze.

Światło
Oświetlenie należy rozmieścić równo na właściwych wysokościach. Szczególnie wiąże się to z chowem klatkowym, w przypadku którego w najniższych stopniach klatek pojawiają się problemy związane z odpowiednim natężeniem światła. Dzień świetlny dla ptaków w fazie nieśności trwa 15 godzin.