Dobrostan zwierząt gospodarskich oznacza to, że odczuwają one pełen komfort – zarówno fizyczny jak i chemiczny, a także w żaden sposób nie cierpią. W tej sferze niezwykle ważne jest właściwie zbilansowane pożywienie, a także zapewnione stałe źródło wody – oczywiście dobrej jakości. Składniki te regularnie pobierane przez zwierzęta powodują, że nie odczuwają one głodu. Są więc podstawą do zagwarantowania zwierzętom dobrostanu. To jednak nie wszystkie elementy. Każde niepożądane działanie oddziałujące na organizm zwierząt, wywołujące jakikolwiek ból powodują, że dobrostan zwierząt jest niższy. Również schorzenia wynikające ze złej jakości pokarmu, albo niewłaściwego jego podawania, źle wpływają na zwierzęta.

Podczas żywienia zwierząt trzeba przestrzegać zasad dotyczących naturalnych potrzeb, jakie wynikają z zachowań żywieniowych określonych typów zwierząt. Obrazuje je zachowanie żywieniowe, które jest związkiem pomiędzy pożywieniem a formą jego spożywania przez zwierzęta. Rozpatrując problem zależności pokarmu z dobrostanem zwierząt, najpierw trzeba podzielić zwierzęta na przeżuwacze oraz monogastryczne.

Kolejny podział wiąże się z produkcją – wyróżniamy tu 3 rodzaje:

– ekstensywny

– mieszany z produkcją roślinną

– intensywny.

Różnorodny behawior spowodowany jest ewolucyjnym dopasowaniem się do pastwiska jako podstawowego pożywienia. Przyczynia się do tego, że zwierzęta mają instynkt zdobywania pożywienia, występuje u nich hierarchia i stereotypia – jednak w mniejszym stopniu niż w przypadku zwierząt monogastrycznych. Rodzaj produkcji wyznacza jednak dla każdego zagrożenia dobrostanu ze strony niedopracowań żywieniowych.

Promując dobrostan tych zwierząt na skutek ulepszenia karmienia zachodzi konieczność zespolonej obecności placówek rządowych, czy firm branży rolnej i spożywczej. W rezultacie mają zostać wprowadzone dobre normy przez hodowców. Często procesy żywieniowe podwyższające poziom dobrostanu zwierząt wiążą się z lepszą produkcyjnością.